حنظله

اتاق عمل

hanzale — Mon, 21 Dec 2009 15:46:25 GMT

نزدیک شش ساعت پشت در اتاق عمل با تصور اینکه دکترها جمع شده اند دور تخت عزیزت؛ اول یک تیغ تیز برداشته اند؛ یک یک برگه ها و لایه های پوستش را شکافته اند، بعد یک اره ی مخصوص برداشته قفسه سینه انش را اره کرده اند و بعد قلبش را که می گویند اندازه مشت گره کرده اش است درآورده اند و رویش کار کرده اند؛ سخت است. تصورش پیرت می کند. می توانی جریان رنگ سفید را در تارهای مویت حس کنی!

باقیش بماند شاید روزی نوشتم.

زندگی

hanzale — Tue, 15 Dec 2009 14:23:18 GMT

آهای آقای زندگی!
خواستم به عرض برسونم؛ با وجود تمام پستی هات؛ کور خوندی. اگر فکر کردی تریپ غم برمیدارم یا مثل این بچه سوسولا پیشت کم میارم؛ کور خوندی! بالاخره سوارت می شم! .... هر چند خسته ام کردی!

فکرشو بکنید!

hanzale — Wed, 02 Dec 2009 06:13:18 GMT

فکرشو بکنید اگر یک روزی یک همیچین طرحی به ذهن یکی از هنرمندای ایرونی بزنه و بعد از کلی این در و اوندر زدن از یکی از مسوولای فرهنگی کشور وقت بگیره و براش یک ساعت توضیح بده که همیچین طرحی داره و می خواد اجرا کنه و به یک همچین فضایی احتیاج داره اون مسوول فرهنگی در جوابش چی می گه؟

دختر ايروني يك لعبت ديگه‌اي!

hanzale — Fri, 27 Nov 2009 20:24:18 GMT

مي‌دونيد اصولن جامعه‌‌ي جوان ما احتياج داره كه ياد امام و شهدا دلشانو ببره كرب و بلا.

شما نمي‌دونيد اگر اين ياد امام و شهدا زنده بشه تمام مشكلاتمون حله ! براي همين اصولن در اين راه ؛ يعني زنده كردن ياد امام و شهدا كه دلارو مي‌بره كرب و بلا ، از هيچ وسيله‌اي نبايد دريغ كرد! كه رسيدن به اين هدف مهمه، و وسيله مهم نيست!

سخت نگيريد زياد! بسيجي بسيجيه! فرقي نمي‌كنه. همسنگر هم همسنگر. حالا يك وقت آدم تو جبهه‌ي جنگ واقعي (جهاد اصغر) سرگروه يك عده بسيجي ريشو مي‌شه كه خاك سر و روشونو گرفته و از وقتي رفتن خط مقدم يكي دو هفته‌اس حموم نرفتن! يك وقت تو جبهه فرهنگي (جهاد اكبر) لازم مي شه كه با چند نفر آدم خوشبو! معطر، و ترگل ورگل همرزم باشه! (به قول رضا شريفي نيا تو فيلم ازدواج به سبك ايراني دختر ايروني يك لعبت ديگه‌اي!)

بله عرض مي‌كردم؛ مهم اينه كه آدم به هدفش برسه! مي‌دونيد زمانه با زمانه فرق مي‌كنه خب. اونايي كه اين مطلب رو بهتر درك كردن بهتر تونستن دلارو ببرن. مثلن اين شهيد آويني! آخرش هم دوزاريش نيفتاد كه بابا الان ديگه دوره زمونه فرق كرده. براي مثال الان ديگه پيك موتوريا و تعميرگاههاي تريلي هم منشي خانوم دارن! خب اين نشون مي‌ده سليقه مردم فرق كرده! امروز ديگه صلوات هم جواب نمي‌ده تو مراسما بايد يك دقيقه سكوت كني. گروه سرود هم ديگه جواب نمي‌ده بايد بري تو مايه‌هاي حركات موزون البته نه انقدري كه خداي نكرده گناهي بشه! نه همينقدر كه مردم جذب بشن بيان تو مراسم استفاده كنن از فيوضات بعدش كافيه.

بله خب! راستش به نظر من وقتشه كه ما ديگه خيلي از حقايق رو قبول كنيم. ما بايد قبول كنيم كه ديگه جووناي الان با جووناي زمان ما فرق دارن. خب يك زماني بعضي چيزا عرف نبود خب الان عرف شده. مثلن همين بدحجابي و اينا. خب يك زماني عرف نبود الان ديگه عرف شده فكر نكنم لازم باشه ما زياد خودمونو معطل اين چيزا كنيم. مي‌دونيد چيه ما بايد بچه‌هامونو طبق روال زمانه تربيت كنيم.

مهم هدف ماست كه بردن دلا به كرب و بلاست! با چي؟ با ياد امام و شهدا!

****

بماند!

اما به گزارش جهان نيوز؛ مسعود ده‌نمكي در جديدترين به روز رساني وبلاگ‌شخصي خود مطلبي را با عنوان "ناراحتي عقده‌اي‌ها از جشن اخراجي‌ها " منتشر كرده است.
بر اساس اين گزارش در اين مطلب آمده است:

رسانه‌هاي منتسب به آقازاده‌ها كه با پول قاچاق نفت و سيگار و شكر اداره مي‌شود و نان پدران آنها در دعواي بين مردم است از اينكه در كنار معركه جنگ زرگري آن‌ها مردم با گرايش‌هاي مختلف سياسي كنار هم نشستند و به پاي سخنان يك پدر شهيد و يك آزاده و يك جانباز و يك رزمنده گريستند و دست افتخار زدند به تنگ آمده و با بهانه‌هاي واهي و دروغ‌پردازي به اين مراسم حمله كردند.
اين درحالي است كه حضرات نمي‌توانند ببينند كه مي‌توان با كمترين هزينه و مديريت هنري مراسمي برگزار كرد كه در آن به ارزش‌هاي اخلاقي و معنوي جامعه دهن كجي نكرد.
در حالي جنگ نديده‌هاي مدعي ارزش‌ها به اخراجي‌ها و مراسم آن حمله مي‌كنند كه در اين مراسم چندين تن از فرزندان شهدا و پدران شهدا و جانبازان و سرداران دوران نبرد و چهره‌هاي شاخصي از آزادگان حضور داشتند و نمايندگان آن‌ها در همين جشن سخن گفتند.
بيش از سه هزار تن از مردم در اين مراسم حضور داشتند و هزاران تن نيز به دليل محدويت جا و امكانات و عدم ارسال كارت دعوت و ممانعت از ورود ميهمانان بدون دعوت نتوانستند در اين مراسم حضور يابند.
همان‌طور كه استقبال بي‌نظير مردم از فيلم براي اين عقده‌اي‌ها قابل تحليل نبود اين مراسم و استقبال از آن و كيفيت برگزاري نيز برايشان دردآور است.
و گرنه همه عاقلان و دينداران واقعي مي‌دانند كه ايام مسلميه در يك روز خلاصه نمي‌شود و كساني كه معاويه‌وار از كيسه بيت‌المال فرزندانشان با حرام‌خواري به انحراف اخلاقي و اقتصادي كشيده شده‌اند نمي‌توانند مدافع حريم اهل بيت باشند و قرآن سر نيزه كنند.
حكايت اين آقازاده‌هاي فرهنگي مثل گريه يزيد بعد از به شهادت رساندن امام حسين است.

روزي!

hanzale — Fri, 27 Nov 2009 18:37:40 GMT

عزيز استادمان آويزه گوشمان كرد كه: رزقك يطلبك! ( روزي تو به دنبال توست) تو زياد خودت را دنبالش نينداز او خودش در پي توست.

دوقلوهاي افسانه‌اي

hanzale — Fri, 13 Nov 2009 14:51:18 GMT

از بس به هم شبيه بودند دومي با گذرنامه‌ي اولي سه بار از كشور خارج شده بود. دو بار تركيه رفته بود يك بار دوبي. بار چهارم كه خواسته بود از كشور خارج شود گير افتاده بود. به قول خودش بار چهارم را هم بد شانسي آورده بود.

قاضي دادگاه پرسيد: شما چه نسبتي با هم داريد؟

دومي گفت: هيچ نسبتي!

قاضي گفت: مگه مي‌شه آقاي عزيز! شما دو تا انقدر شبيه هم هستيد كه جنابعالي با گذرنامه ايشون چند بار از كشور خارج شدي كسي نفهميده! اون وقت مي‌گي هيچ نسبتي با هم نداريد؟! من اگر شناسنامه‌هاتونو نمي‌ديديم و اختلاف سني‌تون برام محرز نبود مي‌گفتم شما دوقلوييد! اصلن نكنه اين شناسنامه‌ها هم جعلي باشه؟!

اولي كه حسابي ترسيده بود و حنجره اش به لرزه افتاده بود گفت: جناب قاضي درسته ما يك غلطي كرديم، خر شديم گذرنامه‌مونو داديم اين بره خارج، ولي خداوكيلي ما خلافكار نيستيم. دوقلو كجا بود؟! به پير به پيغمبر شناسنامه‌ها جعلي نيست. استعلام كنيد. ما هيچ نسبتي با هم نداريم.

قاضي گفت: يعني چي آقا؟! مگه مي‌شه؟ هيچ نسبت دوري هم با هم نداريد؟

دومي گفت: نه جان شما آقا. البته ما از بچگي با هم تو يك كوچه بوديم. همسايه‌ي ديوار به ديوار بوديم. ما هيچ نسبتي با هم نداريم باور كنيد. فقط پدر مادرامون با هم رفت و آمد خانوادگي داشتن همين!

گوش‌هاي قاضي سرخ شد!

***

اگرقول بدهيد بين خودمان چند نفر باشد بهتان مي‌گويم اين يك داستان واقعي است!

از اون بالاي شمرون...

hanzale — Fri, 30 Oct 2009 17:27:18 GMT

ما جنوب شهري‌ها به دو بهانه ممكن است مسيرمان به شمال شهر بخورد؛ اول رفتن به مطب يك دكتر خوب و درجه يك با ويزيت‌هاي آنچناني و دوم براي رفتن به تالار عروسي كه دعوت شده‌ايم.

در مقابل شمال شهري ها به دو دليل ممكن است مسيرشان به جنوب شهر بخورد؛ اول آمدن به بازار مبل يافت‌آباد براي خريد مبل‌هاي درجه يك با قيمت‌هاي آنچناني و دوم براي رفتن به بهشت زهرا!

آسمان

hanzale — Fri, 16 Oct 2009 18:13:18 GMT

ما كوچيكتيم!

كپسول نذري!

hanzale — Mon, 14 Sep 2009 12:30:18 GMT

همکارم فریاد زد: " نه خانم!... نمی‌خوام ... می‌خوام آتیش بگیره. می‌خوام خاکستر بشه. بس کنید تو رو خدا. چند بار زنگ می‌زنید. بسه دیگه! گندشو درآوردید" و گوشی تلفن را محکم کوبید.

پرسیدم: "چی شده؟ چرا اینقدر عصبانی؟ بازم این کپسولیا بودن؟"
انگشتهایش را شانه کرد و فرو کرد توی موهایش. اوفی کشید و گفت: " آره بابا! می‌خواستی کی باشه؟ کی به ما زنگ می‌زنه جز این سر خورا؟"
گفتم: "خب حالا! اینقدر حرص بیخود نخور! عوض این که عصبانی بشی یک بار منطقی ازشون بخواه که دیگه زنگ نزنن."
گفت: "برو بابا دلت خوشه‌ها! اینا زبون آدم سرشون نمی‌شه. صدبار تا حالا مثل آدم بهشون گفتم به خرجشون نمی‌ره که نمی‌ره! هر دفعه هم می‌گن چشم، ولی یکی دو تا که نیستن، هزار تا شرکتن! هر شرکتی هم ماشاءالله تا دلت بخواد از این دختر پسرای بیکار ریختن توش، راه به راه زنگ می‌زنن. این یکی هم که الان زنگ زده بود از اون مارمولکاس. دست بردار نیست."

گفتم: "باشه ولی به نظر من نباید عصبانی می‌شدی. اصلا بزار این دفعه که زنگ زد؛ من جوابشو می‌دم. اول باهاش منطقی صحبت می‌کنم، اگه دیدم به خرجش نرفت؛ همچین سر کارش می‌ذارم که دیگه زنگ نزنه."
گفت: "ای بابا! اوندفعه یکی از بچه‌ها گوشی رو برداشت، هر چی فحش و بد و بیراه بود بهشون داد. باورت نمی‌شه ده دقیقه بعد دوباره یکی دیگه‌شون زنگ زد."
گفتم: "خیالت نباشه. بزار این دفعه من گوشی رو جواب بدم."

***

نزدیک‌های ظهر بود که تلفن زنگ زد. همکارم که گوشی را برداشته بود به من اشاره کرد که: "بیا گوشی رو بگیر ببینم چطور می‌خوای جوابشو بدی."

- الو بفرمایید؟
- الو! سلام آقا از شرکت افروختگان تماس می‌گیرم. شرکت ما فعالیتش در زمینه‌ی فروش کپسول‌های آتش نشانی برای مصارف خانگی، ‌اداری، صنعتی و خودروهاست. شما احیاناً برای محل کار یا منزلتون نمی‌خاید از کپسولای ما داشته باشید؟ چون بالاخره حادثه خبر نمی‌کنه. اگر خدای نکرده یک اتفاق کوچیک بیفته با یک پیشگیری ساده می‌شه جلوی خیلی از ضررها رو گرفت. شما می‌تونید با داشتن یک کپسول آتش نشانی گوشه‌ی منزلتون جلوی اتفاقات خیلی دردناک رو بگیرید. اگر چه امیدوارم هیچ وقت اتفاقی براتون نیفته. ولی می‌دونید که دنیای امروز دنیای حوادث و اتفاقات پیش بینی نشده‌اس.

- ممنون خانم! اینجا که شما تماس گرفتید اداره‌اس. به اندازه‌ی کافی هم برای ساختمان کپسول تهیه کردن. برای منزل هم چند ساله که یک کپسول مناسب خریدم که شکر خدا هنوز هیچ اتقافی نیفتاده.
- بله! خب؛ خدا رو شکر. اما جسارتاً این کپسولا هر سال یک بار باید چک و شارژ بشن.
- بله! شما درست می‌فرمایید. سالی یک بار شارژ لازم دارن ولی هر روز نه! شما و همکاراتون تقریبا روزی یک بار زنگ می‌زنید اینجا و برای همکارای ما قصه‌ی حسین کرد شبستری می‌خونید. هر بار هم بهتون می‌گن که ما در حال حاضر کپسول لازم نداریم. ولی متاسفانه ظاهراً شما و دوستاتون کوتاه نمی‌یاید.

- بله! متوجه شدم. واقعاً شرمنده. ببخشید. شرکت ما دویست‌تا بازاریاب داره که هیچکدوم هم نمی‌دونیم به این شماره‌ای که می‌خوایم زنگ بزنیم بچه‌ها قبلا زنگ زدن یا نه. و گرنه اصلا قصد مزاحمت نداریم خدای نکرده. شماره‌ها رو به صورت رندوم می‌گیریم. تعمدی خدای نکرده در کار نیست. من واقعاً عذر می‌خوام و حتماً همین امروز شماره شما رو به همکارا نشون می‌دم، می‌گم که دیگه با شماره‌ی شما تماس نگیرن. اصلا‌ً شماره‌ی شما رو روی یک کاغذ بزرگ می‌نویسم، می‌زنم به تابلو که دوستان مجدداً مزاحم شما نشن.
- لطف می‌کنید خانم! خدا خیرتون بده.
- خواهش می‌کنم بازم ببخشید.

وقتی قطع کرد به همکارم گفتم: "دیدی آقا جون یک بار که منطقی حالیشون کنی می‌فهمن. بالاخره اینام آدمن. می‌فهمن. بندگان خدا اینام باید روزیشونو دربیارن. اینا کارشون پورسانتیه. بابت هر یک کپسولی که بفروشن شرکتشون یک چیز کمی بهشون می‌ده."
همکارم پوزخندی زد و گفت: "ببینیم و تعرف کنیم! ولی... زیاد امیدوار نباش."
داشتم می‌گفتم که؛ "نه خیالت راحت. حل شد دیگه... " که دوباره تلفن زنگ زد.
- بفرمایید؟
- الو ببخشید قربان. من مجدد مزاحم شدم. خواستم خدمتتون عرض کنم من طبق فرمایش شما و قولی که بهتون داده بودم؛ شماره‌ی شما رو الان توی یک کاغذ بزرگ نوشتم و زدم توی تابلو که همه‌ی همکارا ببینن و دیگه مزاحم شما نشن.

- لطف کردید خانم! سپاسگزارم ازتون.
- خواهش می‌کنم! فقط یک سوال هم ازتون داشتم.
- بفرمایید. خواهش می‌کنم.
- شما فرمودید برای منزل و اداره قبلاً کپسول تهیه کردید. جسارتاً شما برای وسیله‌ی نقلیه‌تون هم کپسول تهیه کردید؟ احیاناً نمی‌خواید برای ماشینتون هم کپسول داشته باشید؟

صدای ریز و تیز و نازکش خصوصاً وقتی از کلماتی که سین سه دندانه! داشت استفاده می‌کرد، دلم را یک جوری می‌کرد. طوری که دلم خواست بیشتر باهاش حرف بزنم. من از دوران نوجوانی از وقتی که فهمیدم چه فرقهایی بین دو جنس مخالف در موجودات عالم وجود دارد با سین سه دندانه مشکل داشتم. یعنی با سین سه دندانه مشکل نداشتم، با نحوه‌ی ادای آن توسط بعضی‌ خانم‌های جوان مشکل داشتم. انگار که روی دل آدم با میخ خط می‌کشند. به نظرم به خاطر همین هم بوده که قدیم بعضی از خانم‌ها سنگ ریزه توی دهانشان می‌گذاشتند.

باقيش را در ادامه مطلب بخوانيد و نظر بدهيد اگر داشتيد!

خداواندا!

hanzale — Sun, 23 Aug 2009 11:45:13 GMT

«ای‌ خداوند! به‌ علمای‌ ما مسئولیت‌ و به‌ عوام‌ ما علم‌ و به‌ مؤمنان‌ روشنایی‌ و به‌ روشن‌فكران‌ما ایمان‌ و به‌ متعصبین‌ ما فهم‌ و به‌ فهمیدگان‌ ما تعصب‌ ببخش‌.» (دكتر علي شريعتي)